dinsdag 24 januari 2012

Haags GOUD Sportgala 2011

Op maandag 23 januari 2012 werd ik samen met mijn dubbel partner, Guus Maassen, uitgenodigd om deel te nemen aan de huldiging van de sportkampioenen van Den Haag 2011.
Wij werden uitgenodigd door de Gemeente Den Haag, Dienst Onderwijs, Cultuur en Welzijn. 
De organisatie van het Haags Goud Sportgala 2011 was in handen van Den Haag Marketing-Topsport.
Het Afas Circustheater diende als decor voor de huldiging. Je zou dus zeggen, dat alles op en top verzorgd zou moeten zijn. En ja, je voelt een "maar" aankomen.


Tot en met de binnenkomst was er nog geen vuiltje aan de lucht. Nadat de jas was ingeleverd bij de garderobe, keken wij eens in het programma boekje. 
Mijn naam was helemaal niet vermeld in het boekje, de naam van Guus was vermeld, maar stond in de categorie "Showdown" met een voor ons totaal onbekende persoon. De vermelding van Nederlands Kampioen in de Categorie Aangepast Badminton kwam niet eens voor.


Het was ons bekend dat de kampioenen eerder verwacht werden ivm de huldiging. Nadat iedereen binnen was, namen wij plaats op 1 van de voorste rijen, zoals ook door de organisatie was aangewezen.
Vervolgens kwamen de personen op het toneel die de avond aan elkaar moesten praten ( Fred Zuiderwijk en Ron Andeweg). Deze personen konden wij slecht tot zeer slecht verstaan, ondanks dat er geluidsversterking was. In een rap tempo werd kort uitgelegd wat de bedoeling was voor die avond, niet helemaal goed te volgen, maar uit de flarden konden wij opmaken dat de spelers van ADO-Den Haag ons de medaille om gingen hangen.
Per rij werden wij vervolgens het podium opgejaagd, kregen de medaille omgehangen, om vervolgens weer aan de andere kant van het podium deze weer te verlaten.
Nadat iedereen zijn medaille omgehangen had gekregen, werd er een onduidelijk verhaal verteld omtrent een z.g. vlaggenparade en het verdere verloop van het programma.
Het was kennelijk de bedoeling dat iedere afgevaardigde, nadat het publiek had plaats genomen in de zaal, met de vlag de trap af zou lopen richting het podium, dan op het podium het applaus in ontvangst nemen, om dan maar ergens in de zaal weer plaats te nemen.
Want onze eerdere plekken voorin de zaal, waren dan weer bedoeld voor het publiek,m.a.w. de kampioenen moesten het dan maar uitzoeken.


Vervolgens werd iedereen gesommeerd weer de zaal te verlaten om vervolgens een kopje koffie/thee te nuttigen. Vervolgens hoorde ik ergens in de buurt van de theeschenkerij iemand een groep toehoorders toespreken. Het ging waarschijnlijk over de voorgang van het programma. Ook hier was de geluidsversterking bijzonder slecht, ik schat dat ongeveer 70% van de aanwezigen het verhaal niet of maar gedeeltelijk mee hebben gekregen.


Inmiddels was al reeds 20.00 uur geweest. Wij zagen via een groot scherm dat inmiddels de eerste activiteiten op het podium waren gestart. 
Uiteindelijk kwam uit dezelfde hoek van de theeschenkerij wederom een oproep wat bijna niet te verstaan was om de mensen zich gereed te laten houden om via de trap zich naar de zaal te begeven. Nadat bijna iedereen opgesteld stond in een voor mij onduidelijke volgorde, werd er vervolgens medegedeeld dat nog eventjes wachten was om naar binnen te gaan. Inmiddels was het dan ook al 20.20 uur. Dit terwijl afgesproken was om rond 19.45 uur weer terug te gaan naar de zaal.


Nu geef ik niet zo makkelijk op, maar ik kreeg ineens het gevoel "er helemaal klaar mee te zijn". Ik vond alles zo verschrikkelijk amateuristisch overkomen dat ik gewoon weg wilde. Dat gehele gedoe om toegewuifd te worden door het publiek, boeide mij ineens niet meer. Ik had hele hoge verwachtingen omtrent het gehele programma en alles erom heen. Ik was namelijk 2 jaar geleden ook uitnodigt en alles was toen tot in de puntjes geregeld. Vandaag was het voor mij een grote afknapper.
Ik heb Guus kunnen uitleggen wat mij bezig hield, ik heb mijn jas aangetrokken en ben naar buiten gelopen om de stormachtige avond in Scheveningen te trotseren. 

Hiernaast is het mogelijk op de link te klikken van het Haags sport Gala 2011

Al met al heb ik er in ieder geval een kater aan over gehouden en dit was dan ook voor mij de laatste keer dat ik voor dit amateuristische gedoe naar Den Haag afreis. Wat een afknapper!!